System królów elekcyjnych był unikalnym eksperymentem politycznym – Polska była wówczas jedną z nielicznych "republik szlacheckich", gdzie władcy nie dziedziczyli tronu, lecz byli wybierani w głosowaniu. To czas wielkich triumfów militarnych, ale też początek trudnych wyzwań dla państwa.
Oto kluczowe uzupełnienie informacji o tych dwóch wielkich monarchach:
Zygmunt III Waza był postacią surową i dumną, a jego panowanie to czas ogromnych ambicji terytorialnych Rzeczypospolitej.
Przeprowadzka do Warszawy: W 1596 roku król podjął decyzję o przeniesieniu dworu z Krakowa do Warszawy. Powodem było centralne położenie miasta (bliżej do Szwecji, o której tron walczył, oraz bliżej na Litwę). Choć Kraków formalnie pozostał stolicą koronacyjną, Warszawa stała się centrum politycznym.
Polska na Kremlu: To za jego czasów polskie wojska (pod wodzą hetmana Żółkiewskiego) zajęły Moskwę w 1610 roku, a polska załoga stacjonowała na Kremlu do 1612 roku. Królewicz Władysław (syn Zygmunta) został nawet wybrany carem Rosji.
Kolumna Zygmunta: To najstarszy świecki pomnik w Warszawie, wystawiony przez jego syna. Do dziś jest symbolem miasta.
Sobieski był nie tylko genialnym wodzem, ale też człowiekiem o wielkiej kulturze, kochającym mężem (jego listy do żony Marysieńki to perła literatury) i mecenasem sztuki.
Odsiecz Wiedeńska (12 września 1683): Sobieski dowodził połączonymi wojskami polskimi, austriackimi i niemieckimi.
Atak Husarii: Zwycięstwo zapewniła potężna szarża polskiej husarii (ciężkiej jazdy), która zbiła z nóg armię wezyra Kara Mustafy. Była to największa szarża kawalerii w historii świata.
List do papieża: Po bitwie Sobieski wysłał papieżowi list z parafrazą słów Cezara: "Venimus, vidimus, Deus vicit" (Przybyliśmy, zobaczyliśmy, Bóg zwyciężył).
Wilanów: Król wybudował w Warszawie przepiękny pałac w Wilanowie, który do dziś nazywany jest "polskim Wersalem".
Jan III Sobieski