Tadeusz Kościuszko to postać wyjątkowa – bohater „dwóch światów”, który walczył o wolność zarówno w Polsce, jak i w Stanach Zjednoczonych.
Urodził się w 1746 roku na Polesiu. Wykształcenie odebrał w Szkole Rycerskiej w Warszawie, a później studiował inżynierię wojskową i malarstwo w Paryżu. Był człowiekiem oświecenia, wierzącym w równość wszystkich ludzi, niezależnie od pochodzenia czy koloru skóry.
Jako genialny inżynier wojskowy odegrał kluczową rolę w zwycięstwie Amerykanów nad Brytyjczykami.
Zaprojektował fortyfikacje pod Saratogą, które przyczyniły się do przełomowego zwycięstwa kolonistów.
Zbudował twierdzę West Point (dzisiejszą słynną akademię wojskową).
Zyskał stopień generała brygady i przyjaźń Thomasa Jeffersona.
W momencie, gdy Polska znikała z map po II rozbiorze, Kościuszko stanął na czele pierwszego ogólnonarodowego powstania (insurekcji kościuszkowskiej). 24 marca 1794 roku na Rynku w Krakowie złożył słynną przysięgę, w której zobowiązał się walczyć o wolność, całość i niepodległość ojczyzny.
To prawdopodobnie jego najważniejsza zasługa polityczna. Kościuszko zrozumiał, że Polska nie odzyska niepodległości, jeśli o kraj będą walczyć tylko szlachcice.
Wydał Uniwersał Połaniecki, który znosił poddaństwo osobiste chłopów i ograniczał pańszczyznę, chcąc wciągnąć cały naród w walkę o niepodległość.
Chciał uczynić z chłopów pełnoprawnych obywateli, co było krokiem milowym w budowaniu nowoczesnej tożsamości narodowej.
Kościuszko zasłynął włączeniem do walki chłopów uzbrojonych w postawione na sztorc kosy. Dzięki ich odwadze wygrał bitwę pod Racławicami, a sam – na znak szacunku – przywdział chłopską sukmanę.
Kościuszko był przeciwnikiem niewolnictwa. W swoim amerykańskim testamencie polecił, aby jego majątek przeznaczyć na wykupienie i edukację czarnoskórych niewolników (w tym tych należących do Jeffersona).
Wprowadził do polskiej armii nowoczesne techniki fortyfikacyjne i taktykę, której nauczył się w Ameryce. Skutecznie dowodził m.in. w bitwie pod Dubienką (1792) oraz podczas obrony Warszawy przed połączonymi siłami rosyjsko-pruskimi w 1794 roku.
Ciało Kościuszki przewieziono w 1818 roku do Krakowa, gdzie spoczywa w kryptach królewskich obok ks. Józefa Poniatowskiego.
Dla historii Polski Kościuszko to postać, która „obudziła naród”. Pokazał, że Polska to nie tylko szlachta, ale wszyscy jej mieszkańcy, a walka o wolność kraju musi iść w parze z walką o sprawiedliwość społeczną.
Kopiec Kościuszki w Krakowie: Usypany przez naród jako symbol pamięci.
Góra Kościuszki: Najwyższy szczyt Australii, nazwany tak przez Pawła Edmunda Strzeleckiego.
Liczne mosty, parki i miasta (np. w USA) noszące jego imię